TREVI - Kerk van St.Emiliano (Netherland)

Na 4 jaar ontoegankelijkheid vanwege de schade van een aardbeving is ze opnieuw opengesteld voor de vieringen in december 2001. Ze werd opgericht op de top van de heuvel van Trevi en met haar elegante companile (klokkentoren) vervolledigt zij het profiel van de bebouwde kom.

Zij werd genoemd naar de eerste bisschop van Trevi, patroonheilige van stad en gemeenschap die als martelaar was gestorven in het jaar 304.

De “Passio” waarvan 2 codexen van de 9^de en 12^de eeuw overblijven, vertellen het verhaal van de heilige. Van oorsprong Armeniër werd hij uitgenodigd om de lokale Kerk te leiden, maar werd als gevolg van een Edict van Diocletianus gevangen genomen en, na verschillende martelingen, ter dood gebracht (onthoofd) in de buurt van een jonge olijfboom, die men nog altijd kan bewonderen in de nabijheid van Bovara

Olivo di S. Emiliano
Foto V. Giuliani, 1958

Van de Renaissence - constuctie blijft het Portaal met zijn halfverheven timpanon, een deel van de gevel en dichtgemaakte poort aan de oostzijde . Het beeldje erboven is vermoedelijk uit de 13^de eeuw.

Het interieur in mooie neoklassiek bezit fresco’s uit de 16^de eeuw ( Kleine apsis en zuidmuur), Altaar van de Drievuldigheid en magnifieke Altaar van het Sacrament van Rocco da Vincenza uit 1521, met Mariabeeld van Mattia di Gaspare da Como , een houten beeld van Kruisiging en Neerlegging van Christus uit de 15^de eeuw, twee van S. Emiliano uit 15^de en 18^de eeuw en een beeld in traventijn van de Verlosser van Cesare Aureli uit 1921. Verschillende doeken , waaronder een neerlegging in het graf uit de 17^de eeuw in de sacristie:. Verdienen onze aandacht eveneens de grafsteen waarin de overblijfselen van de martelaar gevonden zijn en het zangersgedeelte van het orgel waarop verschillende episoden van het martelaarschap van de heilige afgebeeld zijn.

De klokkentoren, beschadigd door blikseminslag, werd tijdens vorige eeuw verschillende malen hersteld.

Afgebroken tijdens de laatste vergroting van de kerk, begon men met de heropbouw vanaf de fundamenten begin 20^ste eeuw en werd beëindigd in 1926, na een onderbreking te wijten aan WO I

In de 16^de eeuw vormde deze hoofdkerk verschillende geestelijke. Eén van hen was Ugo Boncompagni, de latere Paus Gregorius XII, hervormer van de hedendaagse Gregoriaanse kalender in 1583.

Vertaling en Bewerking: Ludo De Graef Antwerpen 2009